پيش نميآيد كه وضو بگيرد و قسمتى از نماز را با طهارت بخواند ، بايد براى هر نمازى يك وضو بگيرد . ( مسألهء 185 ) حكم نماز احتياط و قضاى اجزاى فراموش شده ، همانند خود نماز است . پس كسى كه وظيفهاش يك وضو براى يك نماز بود ، با همان وضو نماز احتياط و اجزاى فراموش شده را نيز به جا ميآورد و اگر وظيفهاش تجديد وضو در اثناى نماز بود ، اگر اينجا هم حدثى سر بزند بايد وضو را تجديد كرده ، نمازش را ادامه دهد . ( مسألهء 186 ) كسانى كه به يكى از اين دو بيمارى مبتلا هستند ، بايد در حدّ توان از سرايت كردن نجاست به بدن و لباس خود جلوگيرى كنند . ( مسألهء 187 ) كسى كه مبتلا به سلس البول يا غائط است ، لازم است با آويختن كيسه و قرار دادن پنبه و امثال آن ، از سرايت آن جلوگيرى كند و زنان مستحاضه نيز با بستن پارچهاى به خود ، از سرايت كردن آن جلوگيرى كنند و بنابر احتياط واجب بايد براى هر نمازى خود را تطهير كنند ، ولى هنگامى كه دو نماز را با يك وضو جمع ميكنند ، يك بار تطهير براى دو نماز كافى است . ( مسألهء 188 ) ديگر اقسام بيماريهاى مداوم ، مثل كسى كه به طور مستمر خواب بر او غلبه مىكند ، اگر فرصتى پيش نميآيد كه نماز خود را به صورت كامل بخواند بايد آن را به صورت اضطرارى با وضو يا تيمّم بخواند ، اگر آن هم ممكن نباشد براى هر نمازى يك وضو ميگيرد . ( مسألهء 189 ) در فرض بالا اگر فرصتى پيش آمد و سهلانگارى كرد و نمازش را به جاى نياورد ، بايد بنابر احتياط واجب براى هر نمازى وضو گرفته ، آن را ادا كند و بعدها نيز آن را قضا نمايد . * * *